Mijn hoofd bleek meer regie te hebben over mijn leven dan ik zelf
Ik ben Cindy Haveman, oprichter van Hoofdregisseur. Als er iemand was die dacht dat alles in het leven met genoeg wilskracht, doorzettingsvermogen en een flinke dosis controle te regelen viel, dan was ik het wel.
Ik kreeg alles voor elkaar
Ik was degene die een dood paard nog in beweging wist te krijgen. Een iconisch voorbeeld is dat van het dorpsfeest in 2014. Ik zat in het bestuur van de buurtvereniging en het lukte niet om de wijk te mobiliseren mee te doen aan het versieren van de straten. Maar ik accepteerde geen nee en dus ondernam ik een ultieme poging. En natuurlijk lukte het.
Meedoen alleen was niet genoeg voor mij, we moesten de beste zijn. Het thema was Hollywood en ik vond het de normaalste zaak van de wereld dat ik een levensgrote Tyrannosaurus Rex zou maken van papier-maché. Bloed, zweet en tranen, maar wél de eerste prijs. Ik oogstte veel complimentjes.
Mijn doorzettingsvermogen en altijd de beste willen zijn bracht me veel. Ik was er trots op. Maar het bleek me nog veel meer te kosten.
Zoals je één ding doet doe je alles, dus dit zat in vrijwel alle aspecten van mijn leven.
Ik liep helemaal vast
Begin 2014 kreeg ik een burn-out. Er waren teveel dingen in mijn leven niet onder controle en dat trok ik niet. Uiteraard had ik wel op mijn 'mij lukt alles' manier geprobeerd de dingen zo te maken als ik ze wou hebben, maar het was onbegonnen werk. Zo heb ik ervoor gezorgd dat mijn puberzoon niet bleef zitten op school. Dat paste namelijk niet in mijn script.
Ik voelde me compleet machteloos. Het voelde alsof ik pas de oude kon worden als alles weer onder controle zou zijn. Als mijn werk niet meer zo stressvol zou zijn, mijn puberzoon zou meewerken en alles en iedereen de dingen zou doen zoals ik het wou.
Ik was in een voortdurende strijd verzeild geraakt met het leven.
Na een jaar, waarin ik steeds dieper in de put was geraakt, wist ik ineens waar die burn-out echt door kwam. Mijn eigen hoofd. De manier waarop dat geprogrammeerd is geraakt door de jaren heen. Mijn manier van denken en kijken. Dat was een enorme opluchting, want daar had ik wél invloed op. Eindelijk een stukje regie terug. Natuurlijk besloot ik dat ik de beste zou zijn die ooit zou zijn ontsnapt uit die gevangenis van m'n hoofd.
MIJN MISSIE
Op een strand in Frankrijk wist ik het
Tijdens mijn ontdekkingstocht in de wondere wereld van het hoofd zat ik op een strand in Frankrijk, ergens in de buurt van Biarritz. Achter ons zat een gezin met jonge kinderen. De moeder was boos. Op alles en iedereen. En wat een gezellige stranddag had kunnen zijn, veranderde voor het hele gezin in een drama.
Omdat ik me al een tijdje verdiepte in alle gekkigheden die je hoofd je kan laten denken en doen, herkende ik het mechanisme waar de moeder in vast zat. Ik had zelf ook ooit zo gereageerd en gedaan, tot mijn grote schaamte.
En daar, op dat strand in Frankrijk, besloot ik dat mijn ontdekkingstocht niet alleen voor mij en mijn eigen herstel zou zijn, maar voor iedereen die het wilde horen. Want ineens realiseerde ik me hoe groot de invloed van ons hoofd eigenlijk is. Niet alleen op ons eigen leven, maar ook op dat van de mensen om ons heen. En hoeveel mooier de wereld zou kunnen zijn als we dat mechanisme zouden doorzien.
Want kijk maar eens goed wanneer volwassenen ruzie maken. Vaak zijn het net twee kinderen van vijf die vechten om hetzelfde schepje.
NUCHTER, PRAKTISCH MET HUMOR EN DIEPGANG
Begrijpen is mooi. Maar hoe doe je het concreet anders?
Het menselijke brein heeft me altijd al gefascineerd. Daarom heb ik psychologie gestudeerd aan de universiteit. Ik koos niet voor de klinische richting, en daar ben ik achteraf blij mee. Wat mij namelijk vooral interesseert, is niet waarom iemand is zoals hij is, maar welke mogelijkheden iemand heeft om zich verder te ontwikkelen.
Hoe kun je concreet anders omgaan met je hoofd zodat je de realiteit heel anders ervaart. Hoe maak je concreet een druk hoofd rustig? Hoe laat je los? Hoe leer je anders denken? Anders kijken? Vanuit die praktische instelling ontwikkelde ik mijn eigen methode. Geen ingewikkelde theorieën waar je vervolgens niets mee kunt, maar concrete handvatten waarmee je zelf leert hoe het anders kan.
Ik hou van diepgang en van eenvoud. Humor neemt ook een belangrijke plek in. Ik houd het graag luchtig waar mogelijk. Want als je eenmaal doorhebt wat je hoofd allemaal verzint en hoe bloedserieus je dat jarenlang hebt genomen, valt er ook een hoop te lachen. Mijn doel is niet dat je steeds bij mij moet aankloppen wanneer je hoofd weer eens met je aan de haal gaat.
Ik wil je leren je eigen hoofd te doorzien. Zodat je niet langer automatisch doet wat je altijd deed, maar bewust kunt kiezen hoe jij wilt leven.
WAAR HET MIJ UITEINDELIJK OM GAAT
Je bent hier om je leven te leven, niet om alles onder controle te houden
Er komt geen moment waarop alles precies gaat zoals jij wilt. Waarop iedereen zich gedraagt zoals jij had bedacht, je nooit meer onzeker bent en het leven geen verrassingen meer voor je in petto heeft. Geloof me, ik heb het geprobeerd. Maar zolang je denkt dat eerst alles op orde moet zijn voordat je gelukkig kunt zijn, blijf je in gevecht met het leven.
Wat ik mensen wil leren, gaat daarom veel verder dan minder piekeren of meer rust in je hoofd. Ik wil dat je ontdekt hoe het is om jezelf te kunnen zijn. Om je niet langer te laten leiden door de verwachtingen van anderen, oude overtuigingen of de behoefte om alles goed te doen. Dat je weer ruimte krijgt om te voelen wat je werkelijk wilt.
Om te genieten, lief te hebben, te creëren en keuzes te maken vanuit vertrouwen in plaats van controle.
En als steeds meer mensen dat leren, verandert er niet alleen iets in hun eigen leven, maar ook in hoe we met elkaar omgaan. Dat is de wereld die ik voor me zag op dat strand in Frankrijk. En dat is waar ik me met Hoofdregisseur voor inzet.
Nieuwsgierig wat dit voor jou kan betekenen?
Je hoeft niet meteen aan een uitgebreid programma te beginnen. Ontdek eerst hoe je hoofd werkt en wat er verandert wanneer je er anders mee leert omgaan.